انـــــــــــتظار
می آید و کلمه انتظار از واژه نا مه ها حذف خواهد شد
باید به غایت ((شریف))باشی و ((شفاف)) باید ((ظریف)) باشی و ((ظرفیت)) داشته باشی باید ((صیقل))خورده باشی و ((صادق))باشی باید((دل سپرده))باشی و به فکر ((سپرده )) هایت باشی باید........ ((آدم خوبی)) باشی... هر کدوم از خوبان که تمایل دارند یک جز را انتخاب کنند ودر پیام این بحث اسمتون رو بنویسید و مثل همیشه ما را همراهی کنید اجرتون با یوسف زهرا علیه السلام لازم به ذکر است که ختم قرآن از اول ماه مبارک رمضان شروع خواهد شد و تا آخر ماه رمضان دوام خواهد یافت
حضرت محمد (ص) (( درهای آسمان؛ در نخستین شب های ماه رمضان ؛ گشوده می شود و تا آخرین شب آن بسته نمی شود.)) سال ها دل طلب جامِ جم از ما می کرد آنچه خود داشت ز بیگانه تمنا می کرد گوهری کز صدف کون و مکان بیرون است طلب از گم شدگانِ لب دریا می کرد جسم خاکی ؛ دل آسمانی . تن سوزی و دل آرامی . شبعان می رود و من ِ منتظر ؛ روزه دار عاشقی می شوم که از((واسع دعائی اذا دعوتک)) مناجات شبعانیه به ربنای سی غروب رمضان می رسد .پس هر غروب بلند می خوانم : (( ربنا لا تزع قلوبنا بعد اذ هدیتنا وهب من لدنک رحمه انک انت الوَهاب)). ماه دلدادگی دیگری در راه است . ماه نزول کتاب جاویدان و(( اغفرلی تلک الذنوب العظام)). ماهی که برای درک شب قدرش به معرفت فاطمه (س) رو می آورم . پس روزه دار عاشقی می شوم که از فراق گل یار ، گلاب قرآن و عترت را می بوید. ای که عِّلی کل شی ء قدیری ، به این عاشق دل خسته در مسابقه ی خشنودی ماه مبارک نظر کن . که قرب تو آرزوی من است، یا غایة الطالبین. اینکه میگم دوست دارم اینکه میگم تورو میخوام اینکه میگم هرجا بری تا آخرش باهات میام اینکه میگم عاشقتم من تا همیشه باهاتم اینکه میگم پیشم بمون چه توی شادی .. چه تو غم دروغ محض به خدا من دیگه دوست ندارم اسم تو رو روی لبم از روی عادت میارم دروغ محض به خدا من دیگه دوست ندارم تو یکی از همین روزا میرم و تنهات میزارم از بازیای روزگار فرهاد تو بی بیشه شد پنچره ی شکسته امون چند روزی که شیشه شد به هر چیزی که فکر کنی از توی چشمات میخوونم تا یه قدم برمی داری من انتهاشو میخونم بارون دونه دونه از گریه ی بهاره میخواد بگه عزیزم میبینمت دوباره ا شکای خیس ناودن ناراحتی نداره خنده روی لبامه وقتی بارون میباره یادم میاد که روزی من و تو باز دوباره رفتم باهم ببینیم رسیدن ستاره چشم تو به آسمون منم تو رو می دیدم بارون اومد که اون شب رفتنت رو ندیدم اون روز تو اومدی باز بارون رو پس اوردی اومدی که بگی تو دل رو به من سپردی اسم تو رو دل من حک شده تا همیشه حسرت تو به حوونم عمریه که نمیشه من گلایه ای نکردم مگه اشکامو ندیدی؟ چرا رفتی نموندی ؟ من گلایه ای نکردم بغض شکسته ام ندیدی... صدای خسته امو نشنیدی... آخه من بی تو می میرم .. برگرد پیشم عزیزم زانو زدم پیش چشمات .. التماسم و ندیدی ..... رسیدم به آخر خط ... انتهای قصه ام و ندیدی چرا رفتی .. چرا رفتی .... من گلایه ای نکردم بذار دستات و بگیرم دم آخر راحت بمیرم دست من نبود که بی تو توی تنهای بمیرم چرا رفتی .........چرا رفتی .. من گلایه ای نکردم واسه یه بارم شده بگو وقتی تو رو من ندارم اشک می ریزم بی قرارم تنها موندم بیا کنارم من جز تو امیدی ندارم واسه یه بارم شده بگو واسه یه بارم تو بیا کنارم آخه قول و قرارمون چی میشه بی تو می میرم طاقت ندارم من بی تو پس اون عشقی که میگفتی چی شد؟ همه رویاهام مردن چسبید به خاک رفتش به باد بدون بدونِ تو اسیرم دارم برای تو می میرم عزیزم حالا من می مونم بازم امشب تنها حالا من میخونم بازم توی غم ها حالا من میگم که چقدر دوست دارم بدون رفتی و هنوزم امیدوارم بدون بدونِ تو اسیرم دارم برای تو می میرم دارم میخونم و میدونم و میدونم و میتونمد که مگه بدون تو می تونم طلوع عشق من بی تو غروبِ اگه بمونی باهام خیلی خوبه نه حرف من نه حرف تو خود خدا میخواد باشیم باهم نشیم ازهم جدا برگرد بی تو بغض فضا وا نمی شود یك شاخه یاس عاطفه پیدا نمی شود بر صفحه دلم تو نوشتی صبور باش قلبم غبار دارد و معنا نمی شود بی تو شكست پنجره رو به آسمان غم در حریم ابی دل جا نمی شود دریای تو پناه نگاه شكسته است هر دل كه مثل قلب تو دریا نمی شود می خواستم بچینم از آن سوی دل گلی اما بدون تو كه گلی وا نمی شود دردی است انتظار كه درمان آن تویی این درد تلخ بی تو مداوا نمی شود زیباترین گلی كه پسندیده ام تویی گل مثل چشمهای تو زیبا نی شود بی تو شكسته شد غزل اشنائیم این رسم مهربانی دنیا نمی شود گفتی صبور باش و به اینده ها نگر پروانه كه صبور و شكیبا نمی شود شبنم گلی نگاه مرا باز شسته است دل كنار یاد تو تنها نمی شود گلدان یاس بی تو شكست و غریب شد گلدان بدون عشق شكوفا نمی شود باران كویر روح مرا می برد به اوج اما دلم بدون تو شیدا نمی شود ترانه ای میخواهم که مرا با خود به عالم رویا ببرد که بتوانم شب در آسمان خدا ستاره ی مهر را بر بچینم دلم میخواهد از غم عشقی سخن گفته باشم و شاید اشکی از دیده ای جاری کنم من دلم کتاب شعری را می خواهد که تنهای را حس نکند ابیاتی که بتوان در تک تک واژه هایش صداقت را پیدا کرد چه کسی اما خواهد سرود واژه های از جنس بلور من دلم همین امشب همین امشب ترانه میخواهد
سنگ .. شیشه .. دیوار پشت دیوار آن طرف تر کنار پنجره پرنده ای اسیرو سرگردان کنج آشیانه است و اما آسمان اش چه بی ستاره اس شاید که عاشق شده است عاشق شده است؟؟؟ گناه که نکرده است عاشق که نیست .. تنهاست اما به چه جرمی ؟؟؟ چهره اش تاریک و مبهم است ناشناسی غریب.. نمی دانم از کجاست و مقصدش کجاست کودکی پشت دیوار آن طرف تر کنار پنجره سنگی به دست دارد با آمال و آرزوهای کودکانه اش پرنده اما یکه و بیحال کنج آشیونه اش آرمیده است چه کسی میخواهد شوق پرواز پرنده باشد؟؟ چه کسی میخواهد اشک های بی قراری را تو تنگ چشم پرنده پاک کند؟؟ و دست گرمی روی بال های پرنده باشد آی آدما آی آدما پرنده ا ی غریب روزگار منتظر نگاه گرمی است که شاید امید دوباره ی زندگی اش باشد من نمی دانم چه کسی دل پرنده را لغزنده است نمی دانم چه کسی ناجی شب های طاقت فرسای او خواهد شد چه کسی پشت این فاصله هاست چه کسی ؟ تقدیم به تو ای غریبه ی آشنا تقدیم به تو که روزنه ی امید دوباره ای برایت گشاده نمی شود تو این راه راهنمایی کنید من یه گوشه تک و تنها خیره به جای عکست قاب عکست روی دیوار عکس ِ تو خالیِ اما...... دل من تنگه برا تو تو بودی همه کسِ من اما من بودم برا تو یه عروسک ِ خیالی ... یه عروسک ِ خیالی... یه عروسک ِ خیالی من میخواستم که بمونم با توتا خود قیامت تو نمیخواستی که بمونی پیش ِ من واسه همیشه رفتی و تنهام گذاشتی با یه دنیا درد و غصه دل من تنگه برا تو روی پشت بوم خونه ی دلتنگیام حسی انگار تازه دارم دلم میخواد بوی نم نم بارون به سراغ منم که شده بیاد.نرم و آهسته ...پیوسته و پیوسته ...صدای چیک چیک بارون دلم رو به لرزه درمیاره ... دلم میخواد بدون هیچ پناهگاهی بارون روی صورتم بباره روی صورتم غبارای آلوده میخوام که از بین برن ...کاشکی بارون دلم همیشه و همیشه پابرجا باشه .. من دلم میخواد که قطره های بارونِ تو دلم مبدٌل بشن به یه اقیانوسِ خیلی بزرگ ..که دلم همچون اقیانوس بزرگِ بزرگ باشه که یادش نره خوبی کردن ابدیه و بدی فانی که یادش نره این دنیا ۲ روز بیشتر نیست که به این نتیجه برسه خوبی کردن همیشه و همیشه بهترین راه حلٌه
جز۱ = آقای امید جز۲= استاد حافظی نسب جز۳=آقای بهنام جز۴= بی نام جز۵= آیلارجز۶= آقا رحیم جز۷=pc_lordجز۸= مامان گلم جز۹=آقای سهند جز۱۰=متصدی وبلاگ خودم و همه ی دوستان جز۱۱= ناناز خانمجز۱۲= آقای آرش جز۱۳= شیوا جان جز۱۴= مهری عزیز جز۱۵= آقای حبیب جز۱۶=سپیده جز۱۷=دخترباران جز۱۸= استاد مسعود جز۱۹= عمه رقیه جز۲۰=آقای کاوه جز۲۱=عمه رقیه جز۲۲= خانم نشاط جز۲۳=محفل فاطمیون اراک جز۲۴= حاج سعید جز۲۵= آقای رامینجز۲۶= عمه فاطمه جز۲۷=عمه فاطمه جز۲۸= آقای حبیبجز۲۹= آقا سیاوش جز۳۰=آقای حمید رضا علیزاده
| Design By : Night Skin |
به سراغ من اگر مي آييد
پشت هيچستانم
پشت هيچستانم جايي است
پشت هيچستان رگهاي هوا پر قاصد هايي است
كه خبر مي آورند از گل واشده دورترين بوته خاك
روي شنها هم نقشهاي سم اسبان سواران ظريفي است كه صبح
به سر تپه ي معراج شقايق رفتند
پشت هيچستان چتر خواهش باز است
تا نسيم عطشي در بن برگي بدود
زنگ باران به صدا مي آيد
آدم اينجا تنهاست و در اين تنهايي
سايه ي ناروني تا ابديت جاري است
به سراغ من اگر مي آييد
نرم و آهسته بياييد مبادا كه ترك بردارد
چيني نازك تنهايي من
دورها آوايي است كه مرا مي خواند
-------------------------------------------------------
وعده وصل به فردا دهي و مي داني
هر که امروز تو را ديد به فردا نرسد
------------------------------------------
شاعر و فرشته اي با هم آشنا شدند ... فرشته پري به شاعر داد و شاعر ، شعري به فرشته ... شاعر پر فرشته را لاي دفتر شعرش گذاشت و شعرهايش بوي آسمان گرفت ... فرشته شعر شاعر را زمزمه كرد و دهانش مزه عشق گرفت ... خدا گفت : ديگر تمام شد ... ديگر زندگي براي هر دوتان دشوار مي شود ... زيرا شاعري كه بوي آسمان را بشنود ، زمين برايش كوچك است ... و فرشته اي كه مزه عشق را بچشد ، آسمان برايش کوچک
-------------------------------------------
دکتر علي شريعتي :زندگي خوردن وخوابيدن نيست اضطراب وهوس وديدن وناديدن نيست زندگي چون گل سرخي است پر از خار و پر از برگ و پر ازعطر لطيف يادمان باشد اگر گل چيديم عطروبرگ وگل وخار همه همسايه ي ديوار به ديوارهمند
-----------------------------------
غریبه نیستم
میشناسی ام
این متنها دور نمایی از
صاحب بیچاره اش است
همان جوان سر زنده ای كه
برای این دنیا نقشه ها داشت
اما با شكسته شدن قلبش
تمامشان رفتند
او ماند و
اولین موی سفید
در اوان جوانی ....
--------------------------------------
آقا باز منم آمده ام بگویم ،...سلام آقا اجازه ! آمده ام باز پشت بام ها می کنم که گرم شود دستم از بخار من سردم است می کشد آغوشم انتظار ! تا کی ؟ الی متی ؟ همه را پیر کرده ای آقا اجازه ! فکر کنم دیر کرده ای ! آخر چرا نگو که دعایت نمی کنیم شبهای سرد جمعه صدایت نمی کنیم من هر قنوت نام تو را گریه می کنم شب در سکوت نام تو را گریه می کنم حتی اگر شکوفه کند بی تو باغمان عادت کند نبود تو را چشم آسمان حتی اگر نفس به تو بی اعتنا شود پروانه ها اگر که تو را یادشان رود
----------------------------------------------------
عصر یک جمعهء دلگیر، دلم گفت بگویم بنویسم که چرا عشق به انسان نرسیده است؟چرا آب به گلدان نرسیده است؟چرا لحظهء باران نرسیده است؟ وهر کس که در این خشکی دوران به لبش جان نرسیده است، به ایمان نرسیده است و غم عشق به پایان نرسیده است. بگو حافظ دلخسته زشیراز بیاید بنویسد که هنوزم که هنوز است چرا یوسف گمگشته به کنعان نرسیده است ؟چرا کلبه احزان به گلستان نرسیده است؟دل عشق ترک خورد، گل زخم نمک خورد، زمین مرد، زمان بر سر دوشش غم و اندوه به انبوه فقط برد،فقط برد، زمین
